Het allerlekkerste ter wereld


  hartje
1. chipjes nemen als je net terug komt van de fitness
2. de slappe lach met vriendinnen en niet kunnen ophouden, omdat je steeds naar ze moet kijken en dan ópnieuw begint
3. de geur van versgebakken baksels in de oven
4. chocoladekoekjes eten om 04.00 uur 's nachts als je terugkomt van een geslaagd avondje stappen
5. mannelijke aandacht terwijl je helemaal niet lekker in je vel zit
6. een verrassend smsje op je mobiel
7. "zijn" naam omhoog zien komen op MSN terwijl je net aan hem zit te denken
8. je lievelingsliedje keihard meezingen zonder rekening te houden met je buren
9. je bus halen als je net uit de tram komt
10. zo hard schommelen dat het lijkt alsof je vliegt
11. een bak Ben & Jerry's leeg eten zonder spijt te krijgen
12. een avondje lol hebben met je familie
13. Party & Co spelen en zo'n lol hebben, dat liplezen niet meer lukt
14. gaan shoppen en dan zo goed slagen zonder veel geld uit te geven
15. mee zingen en dansen met liedjes terwijl je een koptelefoon op hebt en iedereen denkt dat je weer eens raar staat te doen
16. alles nog weten van een avondje stappen terwijl iedereen om je heen zo dronken is geweest dat ze het niet meer wíllen weten
17. een groot glas Coolbest Strawberry Hill met een rietje leegdrinken
18. het treffen van een buschauffeur die op je wacht terwijl je net naar de bus aan het rennen bent
19. het nieuws kijken en beseffen dat je eigenlijk heel gelukkig bent
20. er achter komen dat jij een nieuwe trend op het mode gebied al jaren geleden bedacht had
21. een good-hair-day
22. je extreem sexy voelen op je pumps
23. met z'n tweeën een fles Smirnoff soldaat maken en dan zo melig zijn dat je niet op kan houden met grapjes maken
24. kerst vieren met je Kippetjes en het kerstgevoel opnieuw ontdekken
25. het hele huis voor jezelf hebben
26. een uur onder de douche staan
27. dvd's kijken vol liefde en dan met een gelukzalig gevoel gaan slapen
28. een vriendin bellen en dan merken dat haar telefoon in gesprek is, omdat zij net jou aan het bellen is
29. de eerste sneeuw
30. plotseling zomaar een cadeautje krijgen wat je al heel lang wil
31. je misselijk eten aan perzikjes, banaantjes of chocola

Grease

Sandra Dee, Danny Zuko: Grease! Of in het geval van zaterdag 3 november: Linda en Mirte áls Sandy en Danny ^^ Voor de vierde keer deden we dit jaar mee met de playbackshow en dit keer met een Grease Megamix.

Al zeker een maand van te voren waren we bezig geweest met de voorbereidingen: het uitzoeken van een liedje, bepalen wie wie ging spelen, attributen bij elkaar zien te rapen en ze ook maken. Ik had dan nog wel een rok van een Rock 'n Roll party, maar alle roze stippen waren eraf gevallen. 50 aangenaaide stippen later kon ik geen roze stip meer zien! Mirte moest er speciaal 2 dagen vrij voor nemen om een shopsessie in te lassen wat verschrikkelijk vervelend ;) Maar het allerbelangrijkste: de auto van Grease. Rood in de film als ik het goed heb, roze bij onze show. Caddi Roze, om wel te verstaan. Gemaakt van fietsdooskarton zo'n doos waar een fiets in zit? en staande gehouden met 2 frisdrankkratjes. De caddi had zo ongeveer overal bij mij thuis gelogeert: de zolder, de ouderlijke slaapkamer, de woonkamer.. maar 3 november verhuisde die naar de Ontmoetingskerk, waar de show zou beginnen!

 

Mirte zou later komen, want die zat dit weekend opgescheept met  20 scoutingkids. Ik was er dus al rond 19.15 uur, om me om te kleden en te make-uppen. Alle concurentie was bloednerveus voor hun optreden: dat was nou wel het minste waar ik me zorgen om maakte. Mirte en ik hebben al zo vaak samen op een toneel gestaan en/of samen geplaybackt, dat we elkaar zo ongeveer aanvoelen en makkelijk op elkaar inspelen!

 

Rond de klok van half 8 begon de show: wij waren als laatste. En dat kwam mooi uit, want Mirte was er nog niet. Vooraf aangekondigd hoor, dus ik raakte niet in de stress. Nog niet, moet ik zeggen. Terwijl de show bezig was kwam Mirte bij het 3e of 4e liedje binnen. In de 'kleedkamer' waren ondertussen mensen van de bazar alles al aan het opruimen heeeerlijk geregeld allemaal :S en moest ik met mijn leven de Caddi beschermen. Het is maar broos karton: al een maand had ik hem recht weten te houden en nu brak die bijna doormidden! Gelukkig waren we vlak daarna aan de beurt. Na een dikke knuffel en wat aanmoediging van onze fans Do en Dan: echt lief dat jullie je zo gehaast hebben om op tijd te zijn! En Kaatje: don't mind honey, je smsje was lief! Broertje met Astrid, paps en mams én natuurlijk Mirte dr mama gingen we ervoor.

 

 

 

We zijn zeker geen onbekende daar op het toneel, en volgens mijn vader ontlokte het ook wat leuke reacties uit het publiek. Ook onze roze Caddi zorgde natuurlijk voor wat verbazing, maar wij waren er klaar voor.


Vier minuten en zesenveertig seconden later namen we het applaus in ontvangst. Het ging goed: de Caddi bleef gewoon op z'n plekje staan, Mirte was net een jongen en wij mogen volgend jaar gewoon weer terugkomen!

 

 

Helaas hebben we dit jaar weer niet gewonnen. Maar volgens een jurylid "stonden jullie erg hoog op de scorelijst!" Helaas, maar het was zeker geslaagd!

 

 

Sandy, Danny en onze roze Caddi

Sandy, Danny en onze Roze Caddi <3

 

Voor meer foto's: zie Lees Verder

Lees verder...

Fitness

"Ik heb echt geen conditie!"
"Drie verdiepingen met de trap en ik ben op!"
"Eigenlijk zou ik best wat kilootjes kwijt willen.."

Blijf zulke dingen maar vaak genoeg zeggen en ze slepen je mee naar fitness. Zoals mijn moeder vandaag. Vandaag, vrijdag 26 oktober 2007 heb ik vanmorgen om 11 uur een contract afgesloten met Fitness Experience. Ik moet er aan geloven: een jaar lang ben ik van plan om 2 keer per week te gaan fitnessen. Ik schrijf 'ben van plan' omdat ik mezelf nog wel op de bank zie blijven hangen, ipv te zweten op vage fitness apparaten. Gelukkig gaat mijn moeder dan mee, zodat ik iemand heb die me van de bank af gaat sleuren om me mee te nemen.

En hoe de eerste keer was? Pijnlijk. Dat is het eerste woord wat naar voren springt ^^ Ik voel spieren op plekken waarvan ik nog geen eens wist dat ze bestonden. Mijn hoofd was zo rood dat ik nog net niet werd aangezien voor een tomaatje. Maar, ik ben geweest! En iedereen was er zo aardig! Geen graatmagerige lantaarnpalen, geen uitslovers met gewichten; er hing een heel gezellig sfeertje. Ook nog oude bekende tegen gekomen, die het allemaal "leuk vonden om me te zien"! Was dat een stille hint?

Ik moet eerlijk zeggen, ik was bang dat ik zou vallen. Zou vallen? Ja, net zoals Bridget. Dé Bridget, van Bridget Jones? Daar gaat ze ook fitnessen. Heeft ze zich helemaal uitgeleefd op een fiets, wil ze voldaan afstappen: valt ze om. Gewoon door d'r benen gezakt omdat er geen kracht meer in zou zitten. Ik ben dan ook nog nooit zo voorzichtig afgestapt vandaag :p

Die spierpijn is er nu nog steeds (de avond na de herdenkbare ochtend) en ik vraag me af hoe ik morgenochtend op ga staan. Daarbij moet ik morgen voor de allerlaatste keer werken en wil ik 's avonds ook nog naar een feestje op hákken. Zondag kan je me opvegen ^^

Maar ik ben wel naar fitness geweest :D

Bakkunsten

Gisteren had ik de ingrediënten bij elkaar gezocht. Wat op zich al een hele klus was. Maar het daadwerkelijk bakken: damned! Dat was wat moeilijker dan dat ik had gedacht!

Het was namelijk zo: ik wilde al een tijdje een uitdaging tijdens het bakken. Als ik me verveel, bak ik koekjes, cake, taart en dat mogen de mensen om mij heen dan opeten. Heb ik een feestje: Linda heeft koekjes gebakken. Kom ik aan bij mijn vriendinnen tegenwoordig met een baksel, dan is het van: "Je had zeker niets te doen vanmiddag?" Een uitdaging is dan nu wel op z'n plaats. En appeltaart maken, dat kost alleen tijd: dat is dus géén uitdaging Sorry Laula ^^

Vanmorgen was ik bij Mirte op ziekenbezoek geweest, vanmiddag ging ik aan de slag. Het recept, uit een damesblad waar ik geen reclame voor ga maken, was duidelijk en stap voor stap maakte ik beslag. Totdat ik bij het splitsen van de eieren kwam. Dat had ik nog nooit gedaan, dus mams ging het goede voorbeeld geven: het eerste ei mislukte al! Het tweede ging gelukkig beter en ik ging het ook proberen. Ik had expres al 10 eieren gekocht, terwijl ik er maar 7 nodig had (i) Zeven gesplitste eieren later, stond ik nog maar één keer voor een probleem: de kruiden. Die had ik, maar op de één of andere manier maken fabrikanten de gaatjes altijd te klein. Mams was gelukkig alweer in de buurt en maakte, gevaarlijk maar doeltreffend, met een mes de gaatjes groter.

En nu kwam het moeilijkste gedeelte: de spekkoek opbouwen. Voor diegene die onbekend zijn met deze creatie, een spekkoek is opgebouwd uit vele dunne bruin en lichtbruine laagjes. Die je dus kleurt onder een ovengrill. Bij de eerste laag kwam er bij het openen van de ovendeur al een rookwalm uit, maar na een paar laagjes had ik het door en ging alles goed!

Ongeveer ander half uur later was ik met mijn laatste laagje beslag bezig en was mijn allereerste, zelfgebakken spekkoek klaar! Nadat ik het rustig had laten afkoelen en eindelijk de bakrand eraf had gekregen, bleek het niet zo mooi eruit te zien als op het plaatje, maar ik had het wel zélf gedaan!

Hoe die smaakt? Geen idee, je moet de spekkoek eerst laten 'rijpen' zoals dat heet. Morgenmiddag ga ik het proeven, of zal ik mijn broertje het eerste stukje geven?! *evil laugh*

Spekkoek

Mijn nieuwe schoenen

Al eeuwen, oke, tijden, wilde ik All Stars. Converse All Stars. Echte, met het logootje op de binnenkant van mijn enkel en All * Star op de achterkant. Nu ben ik normaal niet zo merkengeil, maar van Converse ga ik kwijlen. Die tassen zijn bijvoorbeeld ook geweldig.

Waarom ik ze dan nog niet gekocht had? Heb je ooit weleens naar de prijs gekeken? Nou, daarom dus. Ik vond ze te duur. En ik dacht dat het een bevlieging zou zijn, dat ik ze leuk vond. Niet dus! In de zomer bleef ik lopen op mijn neppe gevalletjes, maar die zijn dus niet zo stevig als de echte. Overal op straat zie je mensen lopen met de echte en ik heb ze niet.

Tot gister! Opeens was ik het zat. Waarom kreeg ik niet wat ik wilde? Ik ging er wat aan doen! Te beginnen met de schoenen. Na een grondige surftocht op het Internet wist ik wat ik wilde: echte leren, maar dan wel half hoog en de normale zwart/wit kleur. Nu wist ik wat ik wilde, maar nu nog waar ik ze kon kopen! Met een vriendin was ik een keer mee geweest in Rotterdam, maar de naam van de winkel was ik vergeten. Telefoongids.nl boodt uitkomst, maar ik kon het maar niet vinden. Al hadden ze dan Converse, hadden ze niet mijn model. Wehkamp had ze, maar dan had ik die verzendkosten weer.

Plotseling herinnerde ik mijn vrijdagavond-zoektocht naar Converse in mijn eigen dorpje. Waar ze ze niet hadden, maar een mevrouw van de sportwinkel zei wel dat ze in 's Gravenzande hadden. Dus ik schoenenwinkels opgezocht in 's Gravenzande (een hele klus: ze hadden er wel 2 ^^) en eventjes opgebeld. De mevrouw aan de telefoon was heel aardig en ze had zelfs 2 modellen staan. Na één blik naar buiten besloot ik naar de bus te fietsen en naar de winkel te gaan.

Ik was 4 uur in 's Gravenzande, half 5 had ik de bus weer terug. Mét mijn felbegeerde All Stars die moederlief ook nog eens meebetaalt. Dat noemen ze eens goed speed shoppen!

Mijn eigen All Stars